Een verkeerspaaltje is een verkeerspaaltje, totdat iemand er een kleur aan geeft.

Wat is hier aan de hand?
In Hafnarfjörður, een stad ten zuiden van Reykjavik die trots is op haar Vikingverleden en culturele identiteit, staan een rij paaltjes langs de straat. Geplaatst als verkeersmaatregel, verder niet bijzonder. Maar iemand heeft ze een kleur gegeven. Turquoise, blauw, lila, roze, groen. Eén voor één, elk anders. Het zijn nog steeds gewone paaltjes, maar ze voelen niet meer als straatmeubilair van de gemeente. Ze voelen als van de straatbewoners zelf.

Wat voor effect heeft dit?
Vanuit CPTED is eigenaarschap een van de krachtigste mechanismen voor sociale veiligheid. Niet eigenaarschap in juridische zin, maar in beleving: dit is ónze straat, hier letten wij op. Herkenbaarheid speelt daarin een grote rol. Een straat met gekleurde paaltjes wordt ‘de straat met die gekleurde paaltjes’. Dat klinkt simpel, maar het werkt. Mensen die zich verbonden voelen met een plek, houden er vaker een oogje op, spreken anderen aan en voelen zich verantwoordelijk. Eigenaarschap begint bij iets kleins dat zegt: hier wonen mensen die ergens om geven.

Wat kun jij ermee?
Je hoeft geen Vikingfestival te organiseren om identiteit aan een straat te geven. Een kleur op een paaltje, een bloembak voor de deur, een zelfgemaakt straatnaambord: het zijn kleine gebaren met een groot effect. Kijk eens naar jouw straat en vraag je af wat hem herkenbaar maakt, of zou kunnen maken. Want een straat met bewoners die ergens om geven, is een stuk veiliger dan een straat met bewoners die dat niet doen.