Wat er ook gebeurt, u bent in ieder geval goed geïnformeerd. Misschien zelfs iets té goed …!? 

Wat is hier aan de hand? 
Op deze paal (in het buurtschap Paal …) komen minstens vijf boodschappen samen. Er is een bord dat zegt: “Hond aan de lijn”, een waarschuwing voor scherpe oesterschelpen, een mededeling dat het om een ongecontroleerde zwemplaats gaat, een waarschuwing voor een mogelijk overstekende beer (of een ander dier dat sterk op een beer lijkt maar waarvan geen bord voorhanden was) én een bord over camerabewaking. Dit alles tegen de achtergrond van een rustige waterkant. 
Elke afzonderlijke boodschap heeft waarschijnlijk een goede reden (behalve die van de beer?). Vanuit beheer, veiligheid, aansprakelijkheid en handhaving is elke toevoeging logisch. Alleen ziet de gebruiker geen vijf afzonderlijke besluiten, maar één visuele stapel van instructies, waarschuwingen en gevaren. De paal is daarmee uitgegroeid tot een soort fysieke inbox waaruit niemand ooit iets heeft verwijderd. 

Wat voor effect heeft dit? 
Het ironische is dat méér communicatie vaak leidt tot minder communicatie. Wanneer alles aandacht vraagt, krijgt uiteindelijk niets nog écht aandacht. Bezoekers scannen de stapel, registreren vooral dat er “veel regels” zijn en filteren vervolgens het grootste deel weg. De beer trekt misschien nog wel de meeste aandacht. Niet omdat hij het belangrijkste gevaar vormt (we zijn nu eenmaal niet in Canada of Japan …) maar omdat hij het meest onverwacht is.
Daarnaast ontstaat cognitieve concurrentie. Moet ik nu letten op mijn hond, op scherpe schelpen, op zwemveiligheid, op cameratoezicht of op een beer? De gebruiker moet zelf bepalen wat prioriteit heeft. Dat is precies het werk dat goede omgevingscommunicatie eigenlijk zou moeten overnemen. 
Door dit alles straalt een locatie die waarschijnlijk bedoeld is om rust, natuur en recreatie te bieden, vooral risico, controle en verbod uit. De fysieke ervaring en de communicatieve ervaring lopen uit elkaar. 

Wat kun jij ermee? 
Communicatie is geen optelsom. Elke extra boodschap vermindert de relatieve zichtbaarheid van de andere boodschappen. De vraag is daarom niet: “Welke informatie moeten we nog toevoegen?” maar: “Welke informatie kan weg?”. 
Loop eens door je eigen gebied en bekijk palen, entrees en kruispunten alsof je er voor het eerst komt. Tel niet het aantal borden, maar het aantal beslissingen dat je van bezoekers vraagt. Grote kans dat sommige boodschappen samengevoegd, verplaatst of zelfs verwijderd kunnen worden. Want een gebruiker die één duidelijke boodschap ziet, is vaak veiliger af dan een gebruiker die vijf belangrijke boodschappen tegelijk krijgt voorgeschoteld.