Erfgoed hoeft niet stil te staan om zichtbaar te blijven. Soms mag het gewoon nog een rondje meevaren.

Wat is hier aan de hand?
Op deze foto uit het centrum van Alphen aan den Rijn zien we een opvallende verschijning in het water: een ‘Boskoopse’ schouw of praam (= houten platbodem) vol bloeiend gewas. De boot verwijst naar het boomkwekerijverleden van de gemeente. Het vormt daarmee een knipoog naar een belangrijk stuk lokale geschiedenis. Maar, de boot doet meer dan alleen herinneringen oproepen. Waar vroeger (uitheemse) bomen, struiken en vaste planten werden vervoerd, draagt deze platbodem nu een drijvende verzameling inheemse vegetatie. Historisch erfgoed heeft hier een tweede carrière gekregen als groenvoorziening.

Wat voor effect heeft dit?
Dit soort objecten doen iets bijzonders met de beleving van de openbare ruimte. Een bloembak aan de kade fleurt een ruimte op. Een bloemenboot in de gracht geeft een plek tegelijkertijd identiteit. Deze oplossing laat verder zien dat biodiversiteit niet hoeft te concurreren met cultuurhistorie. De boot trekt de aandacht, biedt ruimte aan insectvriendelijke beplanting en vertelt een lokaal verhaal. Zelfs zonder dat daar een informatiebord van een vierkante meter voor nodig is. Soms is de openbare ruimte op haar best wanneer ze niet uitlegt, maar laat zien.

Wat kun jij ermee?
Professionals zijn vaak druk met het checken of (het onderhoud van) een openbare ruimte voldoet aan normen, kwaliteitseisen en onderhoudsbudgetten. Deze foto toont aan dat de openbare ruimte ook een podium is voor verhalen. Kijk daarom eens welke objecten, tradities of historische kenmerken specifiek zijn voor jouw gemeente. Kun je die koppelen aan actuele opgaven zoals vergroening, klimaatadaptatie of biodiversiteit? Welk toekomstverhaal vertelt jouw openbare ruimte?