Een straat vol stoepkrijt is een straat vol leven. En dat is precies wat je wilt.

Wat is hier aan de hand?
In een straat in Waddinxveen is een regenboog langs de stoeprand te zien. Op de tegels: tekeningen van dieren, regenbogen en hartjes. Stoepkrijt, overduidelijk van kinderen die buiten hebben gespeeld. De voortuinen zijn netjes, de straat goed onderhouden. En toch: iemand heeft hier de stoep beklad. Of versierd. Dat is net hoe je het bekijkt.

Wat voor effect heeft dit?
Vanuit sociale veiligheid is stoepkrijt goed nieuws. Kinderen die buiten spelen betekenen leven op straat. En leven op straat betekent toezicht, ook al is het informeel. Niemand heeft een camera neergezet of een BOA ingehuurd. Dat is precies het mechanisme dat een straat veilig maakt. Bovendien zegt stoepkrijt iets over eigenaarschap: deze kinderen voelen zich thuis op straat. Ze eigenen zich de openbare ruimte toe, tijdelijk en vrolijk, met krijt dat bij de eerste regenbui verdwijnt.

Wat kun jij ermee?
De buurman die moppert over geklieder voor zijn deur, heeft een punt. Maar een straat zonder stoepkrijt is een straat zonder kinderen. En een straat zonder kinderen is een stuk stiller, leger en kwetsbaarder. Een stoepkrijttekening is het vrolijkste ‘beveiligingssysteem’ dat er bestaat.