De bedoeling is glashelder. Letterlijk gezien staat er iets anders.

Wat is hier aan de hand?
Voor een school staat dit bord. Juridisch klopt het waarschijnlijk. Praktisch roept het vooral vragen op. Want betekent dit dat iedereen (bevoegden en onbevoegden) tijdens schooluren welkom is? Of juist alleen degenen die tijdens schooluren iets op de school te zoeken hebben? En zijn leerlingen gedurende een schoolvakantie dan ineens onbevoegde terreinbetreders?
Het bord laat zien hoe snel communicatie ingewikkeld wordt zodra juridische precisie en dagelijks taalgebruik elkaar ontmoeten.

Wat voor effect heeft dit?
Als gebruikers even moeten nadenken over wat er precies wordt bedoeld, neemt de effectiviteit van de boodschap af. De regel is aanwezig, maar de duidelijkheid niet helemaal. En dat is jammer, want juist bij toegangsregels geldt dat naleving vaak begint bij begrijpelijkheid.
Bovendien illustreert dit voorbeeld hoe professionals soms zo dicht op hun eigen vaktaal zitten, dat onduidelijkheden nauwelijks nog opvallen.

Wat kun jij ermee?
Bekijk borden niet als beheerder, beleidsmaker of handhaver, maar als bezoeker. Ga nog eens door je eigen beheergebied en neem iemand mee die vol verwondering kan kijken. Wat die ziet het pas echt.
Natuurlijk moet een bord juridisch kloppen, maar bovenal moet het begrijpelijk zijn. Want uiteindelijk is de beste regel niet degene die het meest nauwkeurig is geformuleerd, maar degene die zonder uitleg wordt begrepen.